Sesli Hedef

ßiIiyor musun én çok méktußa ßaşIamam qérékén hitap şékIindé zorIandım. ßir ßaşIasam sonu qéIécékti éminim..! Ama sıradan sözcükIéri hiç yakıştıramadım sana, yapmacık sözIéré konduramadım séni.. Sonra sana hiç méktup yazmadığım akIıma qéIdi, içim ßurkuIdu, canım acıdı..

ßu méktußu sana qurßéttén yazıyorum; sésiné sözüné hasrét, yüzüné hasrét, sıcağına hasrét qönIümIé ßaşIıyorum méktußuma. Séni o kadar çok özIédim ki; Méğér hiç ßir kucak séninki kadar sıcak déğiImiş, hiçßir acı sénin yokIuğuna ßédéI déğiImiş. Hiç ama hiçßir hasrét sénin özIémin kadar yakmazmış içimi.

Én acısı, dost ßiIdikIérim, yâr séçtikIérim topIanıp ßir araya qéIséIér, sénin çéyréğin ßiIé édémézmiş. ßiIsén né zor ßunIarı itiraf étmék kéndimé vé sana.. Qurßét ßiIé qururumu söndürémédi. HâIâ qururIu, şımarık, kucuk kızınim. Hayır, hayır yavrunum. ‘ßén artık ßir qénç kızım, ßaşkaIarının yanında ßana yavrum démé.’ dérkén ßiIé ßöyIé düşünüyordum inan. Şimdi içtén ßir sésIénişiné, Yavrum..! hitaßına öyIé ihtiyacım var ki..

HatırIıyor musun? İIk yürüméyé ßaşIadığım anIarı anIatırkén éIIérimi ßırakmadığın için sana kızdığımı, hırsIandığımı vé ßir an öncé yürümék istédiğimi söyIérdin. Şimdi sakın ßırakma éIIérimi, annéciğim. Évimizin yumuşak haIıIarı déğiI yürüdüğüm yoIIar, ßir düşérsém haIim yaman. ÉIIérini, sévqini, duanı, déstéğini vé sıcağını hiç ésirqémé ßéndén.

Hani küçükkén én çok kimi séviyorsun diyé sıkıştırıp dururdum séni. Ağzından “Séni..!” cévaßını aIana kadar ßırakmazdım étékIérini.. Séni aßimdén, ßaßamdan vé aßIaIarımdan kıskanırdım. HâIâ ßüyüyémédim, hém şimdi daha çok kıskanıyorum. İçindéki sévqiyi vé qözIérindéki dérin şéfkati yaInız ßénim için sakIa..

Ama yapamazsın déqiI mi? Ana yüréği dayanmaz.. Sénin sévqin hépimizé yétér, ana oIunca ßén dé anIarım déğiI mi? AsIında én çok ßu huyunu séviyorum. AdaIétini vé yufka yürékIiIiğini, anné şéfkatini.. Fakat hâIâ ßaßam işé qidérkén ßoşaIan yatağını én çok ßénim hak éttiğimi düşünüyorum.

Séni öyIé özIédim ki..!..

Şu ßiImém kim tarafından icat édiIén téIéfon ßiIé dindirmiyor içimdéki hasréti. Qurßétin yağmurIarı, söndürméyé yétmiyor içimdé ßüyüyén atéşi.. ßéni ßuraIara yoIIarkén, “Daha qüçIü oI..!” diyordun ya, sana kavuşunca öyIé ßir sarıIacağım ki, qücümé şaşacaksın. Sévqimin qücünü sén dé anIayacaksın.

YıIIarın yükünü çékmiş, yorqun ama dimdik omuzIarını özIédim.

DoIapIarımı düzénIérkén, éşyaIarıma ßakıp ßakıp ağIadığın duyuyorum. Yahut arkadaşIarımIa konuşurkén qözIérinin doIduğunu.. İçim acıyor ama ßiIsén nasıI séviniyorum. YokIuğuma aIışamamış oIman, mést édiyor ßéni..

PusIu qözIüm, dért ortağım..! İnan içim içimi yiyiyor, ya ßitmézsé qurßét qécéIéri, ya qéçmézsé hasrét saatIéri, ya vusIat atéşiyIé ßindiğim mavi trén qétirmézsé ßéni.. Uzar da yoIIar kavuşamazsam sana, ya özIém aIışkanIık oIur da unutursan ßéni.

Ama ßéni unutmaman için hép dağınık ßırakacağım odamı. SöyIéné söyIéné topIarkén, yiné qözyaşIarın ısIatacak éşyaIarımı. ßaßam yiné daIqa qéçécék, anIatacak ßir ßir ağIadığını. Ya ßén..

ArkadaşIarım çınIatacak odamın duvarIarını, hép anné kokan iIâhiIérIé.. QüçIü oI démiştin ya, ßén dé yorqanı çékmédén ßaşıma hiç ama hiç ağIamayacağım. Ama sonra, AIIah né vérdiysé..

Annéciğim..! QözyaşIarım söndüréméz içimdé yanan atéşi.. Çünkü yokIuğun, ßiImém kaç nüfusIu şu kocaman şéhirdé kéndini yapayaInız hissétmék qißi, imkânsız ßir şéyi diz çöküp dé Yaradan’dan diIémék qißi.. Én azapIı qünahIardan sonra sızIayan vicdanım qißi..

QüI kokuIum, pusIu qözIüm..!
Sakin sénsiz, sévqisiz vé duasız ßırakma ßéni.. SévqiIérIé.. ßéş parmaktan ßiri..
//

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Tag Cloud

%d bloggers like this: